Εκκολπωματίτιδα
Η εκκολπωματίτιδα είναι η φλεγμονή των εκκολπωμάτων του παχέος εντέρου. Τα εκκολπώματα είναι μικρές προσεκβολές του εντερικού τοιχώματος, που εμφανίζονται συχνότερα στο σιγμοειδές κόλον και αποτελούν συχνό εύρημα, ιδιαίτερα με την αύξηση της ηλικίας.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα εκκολπώματα παραμένουν ασυμπτωματικά. Όταν όμως παρουσιαστεί φλεγμονή, τότε εμφανίζεται η εκκολπωματίτιδα, μια κατάσταση που μπορεί να κυμαίνεται από ήπια έως δυνητικά σοβαρή και απαιτεί σωστή ιατρική εκτίμηση.
Πώς εκδηλώνεται η εκκολπωματίτιδα
Τα συχνότερα συμπτώματα περιλαμβάνουν:
Η κλινική εικόνα μπορεί να διαφέρει, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους ή ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς, όπου τα συμπτώματα μπορεί να είναι πιο άτυπα.
Διάγνωση
Η διάγνωση της εκκολπωματίτιδας βασίζεται:
Η κολονοσκόπηση δεν ενδείκνυται στην οξεία φάση, καθώς αυξάνει τον κίνδυνο διάτρησης. Μπορεί να πραγματοποιηθεί προγραμματισμένα, μετά την πλήρη ύφεση των συμπτωμάτων, για τον αποκλεισμό άλλων παθήσεων.
Απλή και επιπλεγμένη εκκολπωματίτιδα
Απλή εκκολπωματίτιδα
Στη μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων, η εκκολπωματίτιδα είναι μη επιπλεγμένη, δηλαδή χωρίς:
Η αντιμετώπιση είναι συντηρητική και περιλαμβάνει:
Επιπλεγμένη εκκολπωματίτιδα
Σε μικρότερο ποσοστό ασθενών, η νόσος μπορεί να επιπλακεί με:
Σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται:

Πότε απαιτείται χειρουργική επέμβαση
Η χειρουργική αντιμετώπιση δεν αποτελεί την πρώτη επιλογή για όλους τους ασθενείς με εκκολπωματίτιδα. Ενδείκνυται όμως σε περιπτώσεις:
Η επέμβαση συνίσταται συνήθως σε αφαίρεση του πάσχοντος τμήματος του παχέος εντέρου, με στόχο την οριστική αντιμετώπιση της νόσου και την πρόληψη υποτροπών.
Μετά το επεισόδιο εκκολπωματίτιδας
Μετά την ύφεση των συμπτωμάτων:
Η πλειονότητα των ασθενών δεν θα χρειαστεί χειρουργείο, αλλά απαιτείται σωστή παρακολούθηση και εξατομικευμένη εκτίμηση.
Εκκολπωματίτιδα
Σωστή διάγνωση, ορθολογική αντιμετώπιση και ξεκάθαρα όρια για τη χειρουργική παρέμβαση.